KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2011/7838 E., 2013/10736 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4389 sayılı yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Zimmetin, banka içi kayıtların olağan bir denetimi, araştırma ve karşılaştırılması suretiyle kesin bir biçimde ortaya çıkarılabilecek durumda olması halinde basit olarak nitelendirilmesi mümkün olup ayrıca;
Tediye fişleri kullanılarak banka parasının zimmete geçirilmesinde fiilin, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;
Tediye fişleri bulunamamış ya da bulunan tediye fişlerinde mudi imzası yok ise, eylem basit zimmet;
Mudinin yanıltılarak veya kandırılarak imzalatılan boş bir tediye fişini kullanıp, mudinin bilgi ve talimatı olmaksızın hesabından para çekerek mal edinilmiş ise, eylem nitelikli zimmet;
Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylem nitelikli zimmet suçunu oluşturacaktır.
Yukarıda anılan hususlar dikkate alınarak, Dairemizin 19.9.2007 tarih 2007/190 esas 2007/6241 karar sayılı bozma kararının 1. Maddesinde para cezasının tayin ve tespiti açısından önemli olan sanığın eylemlerinin hangilerinin basit,hangilerinin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğunun saptanması gerektiğine işaret edilmiş olmasına ve bu bozma kararına uyulmasına karşın, mudi ...'a ait 252,253,397 ve 151 numaralı fişlerdeki imzaların benzediği de gözetilerek
bilirkişi incelemesi yapılmadan sanığın tüm eylemlerinin basit zimmet olarak kabulü ile eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2011/7838, K. 2013/10736, 6 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama