Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/8059 K.2012/26450

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılıktan ... hakkında, Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2008 tarih ve 2008/167 esas, 2008/157 sayılı kararı ile uygulanan 86.671,00 Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulüne dair, Kadıköy 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 tarihli ve 2008/401 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin kararın kaldırılmasına dair KADIKÖY 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2009 tarih ve 2009/37 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.06.2011 gün ve 34262 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2011 gün ve KYB. 2011-233656 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İdari para cezalarına karşı başvuru üzerine sulh ceza mahkemelerince verilen kararlara karşı 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 26.maddesi kapsamında yapılan itirazlar üzerine verilen kararların kesin olacağı cihetle, anılan karar sonrası aynı konuda yeniden verilmiş olan kararların hukuken yok hükmünde bulundukları anlaşılmakla, yapılan incelemede;

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun, "İthali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olan eşyayı, aldatıcı işlem ve davranışlarla ithal eden kişiye,

eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verilir" şeklindeki 3/11.maddesi karşısında Türk Standartları enstitüsünde heyet üyesi olarak görev yapan kabahatlinin ithal edilen malın çelik malzeme olduğuna dair kapsam dışı yazısının düzenlenmesine katılmaktan ibaret eylemi ile anılan kabahatin faali olamayacağı ve üzerine atılı eylemin kastına göre görevi ihmal ya da belgede sahtecilik kapsamında değerlendirilebileceği zira hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan Kadıköy 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/178 esasına kayden kamu davasının görülmekte olduğu anlaşılmakla itirazın bu yönlerden reddi yerine yazılı şekilde kabulüne

karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;