İçeriğe geç
AC
7. Ceza Dairesi Esas: 2011/842 Karar: 2012/970 Tarih:

Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/842 K.2012/970

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2011/842 E. , 2012/970 K.

"İçtihat Metni"Yoklama kaçağı suçundan sanık ...'nın, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-a, 5237 sayılı Türk Ceza KAnunu'nun 62, 50/1-a maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair DEVELİ Sulh Ceza Mahkemesinin 08.09.2009 tarihli ve 2009/124-151 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 26.12.2010 gün ve 76223 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2011 gün ve KYB. 2011-1566 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Tüm dosya kapsamına göre, ... Üniversitesi İşletme Fakültesi ... Büro Yöneticiliği tarafından düzenlenen 04.04.2009 tarihli belge ve 26.10.2010 tarihli yazı ile sanığın suç tarihinde lisans öğrenimine hazırlık öğrencisi olduğunun anlaşılması karşısında, beraati yerine yazılı şekide karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Develi Sulh Ceza Mahkemesinin 08.09.2009 tarihli ve 2009/124 Esas 2009/151 Karar sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında hükmedilen cezanın kaldırılmasına, 01.02.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi. (Muhalif) KARŞI OY Sanık öğrenci olduğunu belirten belgeyi askerlik şubesine bildirerek askerliğini erteletmediğinden kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk kararına katılmıyorum.

Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2011/842, K. 2012/970, 1 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama