Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/8781 K.2013/2309

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Dava konusu ele geçen kaçak akaryakıt miktarının 700 litre olması ile söz konusu akaryakıtın yakalanış biçimi ve yeri nazara alındığında, sanığın kaçak akaryakıtı ticari maksatla bulundurduğunun kabulü ile atılı suçu oluşturduğu gözetilmeden, mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Dava konusu akaryakıtın kaçak olduğu gözetilerek, tasfiye bedelinin hazineye irat kaydına hükmedilmesi gerekirken sanığa iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.01.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

FARKLI GEREKÇE

Sanık aşamalardaki savunmasında, akaryakıtı satmak için değil ihtiyacı için aldığını traktöründe kullanacağını ifade etmiştir. Sanığın savunmasının aksine akaryakıtı ticari amaçla bulundurduğu kesin olarak saptanamamıştır. Savunması nazara alınarak sanığın traktörü sırf kendi işlerinde mi kullandığı, ücret karşılığı başkalarına iş yapıp yapmadığı, zirai işlerinin kapsamı gibi hususlar araştırılarak kastını belirlemek gerektiğinden farklı gerekçe ile sayın çoğunluk düşüncesine katılmıyorum.