Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/11992 K.2012/17164

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/5. maddesine aykırılıktan ... hakkında Oltu Bölge Trafik ve Tescil Denetleme Büro Amirliğinin 30/07/2011 tarihli ve FO 826918 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 739,00 Türk lirası idari para cezasıyla 30/07/2011 tarihli ve 000201 sayılı sürücü belgesi geri alma tutanağına yönelik itiraz üzerine,

idari yaptırım kararının kaldırılmasına ve sürücü belgesinin geri alma tutanağının iptali ile sürücü belgesinin itiraz edene iadesine dair, Oltu Sulh Ceza Mahkemesinin 29/09/2011 tarihli ve 2011/127 değişik is sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.02.2012 gün ve 11129 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2012 gün ve KYB. 2012-67280 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, muterize alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı idare tarafından uygulanan idari para cezasını müteakip, sürücü belgesinin geçicici olarak geri alınmasına da yine idare tarafından verilmiş olunması ve muterizin idari para cezası karar tutanağı ve sürücü belgesinin geri alınması tutanağına itiraz etmiş olması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu`nun 27/8.maddesinde yer alan, "İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde;

idarî yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık İddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idarî yargı merciinde görülür." seklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına İlişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 06.03.2006 tarihli ve 2006/7 esas, 2006/27 sayılı kararı nazara alındığında, görevsizlik karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

esas hakkında inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;