Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/17336 K.2013/21789

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5237 sayılı TCK.nun 52/4 madde fıkrası gereğince, sanıklar hakkında tayin olunan adli para cezasının 20 eşit taksitle tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi,

2-Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği halde hükmün 4 numaralı bendinde 5237 sayılı TCK.nun 51/3 ve 51/6. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 5 numaralı bendinde yer alan "...20 eşit taksitle..." ifadesinden önce gelmek koşuluyla “birer ay ara ile” ifadesinin eklenmesi, hükümden 4 numaralı bendin çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 günü sanık ... yönünden oyçokluğu, diğer sanık yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...`in olayın başından itibaren suçu kabul etmemesi, diğer sanığın da ...`i doğrulamasına göre sanık ...`in mahkumiyetine yeter delil olmadığından beraati gerektiği düşüncesiyle, sanık ... yönünden verilen düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.