Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/17462 K.2013/13628

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak ve "sanığın tekerrüre esas alınan Ş.Urfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/109 E -2007/139 K sayılı ilamı ile mahkum olduğu önceki hükümlülüğünün tazmini nitelikle para cezası olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı" gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 11. bendine "sanığın, kendi altsoyu yönünden velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise TCK. 53/1-c maddesinde yazılı haklardan anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasının şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi ve hükümden 14.fıkra çıkartılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.