KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2012/18000 E., 2014/1702 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2014
- Tebliğname No
- 7 - 2010/138813
- Mahkemesi
- Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 24/11/2009
- Numarası
- 2009/85 (E) ve 2009/290 (K
- Suç
- 4926 sayılı kanuna muhalefet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sahtecilik suçundan iddianameyle açılmış bir dava bulunmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
1- Katılan vekilinin sanık A.. T.. D.. hakkında kurulan beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Katılan vekili ile sanık A.. Y.. müdafınin, sanık A.. Y.. hakkında kaçakçılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;
4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli takdir edildiği takdirde hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50.maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;
Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31/03/2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2012/18000, K. 2014/1702, 12 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama