Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/18254 K.2013/16994

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın adli sicilindeki kaydının, mahkumiyet kararı niteliğinde bulunmayan 5271 sayılı CMK 231/6. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükümden ibaret olması, daha evvel kasıtlı bir suçtan mahkum olmama koşulunu engelleyen bir kayıt oluşturmaması nedeniyle, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK 231. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

2-TCK 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın c bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2013 tarihinde 2 nolu bozma için oybirliğiyle, 1 nolu bozma için oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Sanığın deneme süresi içinde 3.kez bu suçu işlemesi, 5237 Sayılı Yasa'nın 51.maddesinin tartışılması sonucunda hakimin sanığın bir daha suç işlemiyeceğine dair olumsuz kanaate ulaşması nedenleriyle 2. bozma için de hükmün düzeltilerek onanabileceğinden çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.