Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/19255 K.2012/26445

4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 8/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın aynı Kanun'un 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

aynı maddenin (c) bendinde düzenlenen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 28/07/2011 tarihli ve 2010/483 esas, 2011/90 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20/04/2012 gün ve 24372 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2012 gün ve KYB.

2012-119328 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinin, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve aynı maddenin 2. fıkrasının tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanığın adlî sicil kaydında yer alan hangi sabıkası sebebiyle tekerrür koşullarının oluştuğunun ve dolayısıyla mükerrirlere özgü infaz rejimine tâbi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmemesinde;

5237 sayılı Kanun'un 53/3. maddesi gereğince, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar hak yoksunluğuna karar verilmesi gerekirken, anılan maddenin birinci fıkrasının (c) bendindeki hakların tümünü kullanmaktan yoksun bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;