KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2012/19289 E., 2012/20783 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Basit yaralama ve 4320 sayılı yasaya muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, 21.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa'nın 3/B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddeleri uyarınca hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,
2- O yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın, sanık hakkında 4320 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükrnüne yönelik temyiz itirazlarına gelince,
Hükümden sonra, 20/03/2012 tarih ve 28239 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 08/03/2012 gün ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 23/1. maddesi ile 14/01/1998 tarihli ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun'un tümüyle yürürlükten kaldırıldığı,
anılan kanunun 13/1. maddesinde yer alan "Bu Kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi hâlinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hâkim kararıyla üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur," şeklindeki düzenleme ile tedbire muhalefet eyleminin yaptırımının yeniden düzenlendiği,
tanımlar başlıklı 2. maddesinin (c) bendinde ise hakim tanımının aile mahkemesi hakimini ifade edeceğinin belirtilmesi karşısında, yeni düzenleme ile görevli mahkemenin aile mahkemesi olması nedeniyle görevsizlik karan verilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2012/19289, K. 2012/20783, 2 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama