Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/19679 K.2012/26446

Petrol kaçakçılığı suçundan sanık ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında, mahkemenin görevsizliği ile dosyanın yetkili ve görevli Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2010 tarihli ve 2008/261 esas, 2010/119 sayılı kararı üzerine,

Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesince de 08/06/2010 tarihli ve 2010/191 esas, 2010/269 sayılı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın gönderildiği Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, 24/08/2010 tarihli ve 2010/588 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23.05.2012 gün ve 30352 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2012 gün ve KYB.

2012-145032 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Suç ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17. maddesinin 2. fıkrasında "Bu Kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye ceza mahkemelerinde görülür. Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmi belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme ağır ceza mahkemesidir." hükmünün yer aldığı.

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24/07/2007 tarihli ve 346 sayılı kararı ile kaçakçılık suçlarına, "yargılama yapacak yerde birden fazla asliye ceza ve ağır ceza mahkemeleri varsa 1 numaralı asliye ceza ve ağır ceza mahkemelerinin..." bakmasının kararlaştırıldığı, bu durum karşısında davaya bakma görevinin 1 numaralı Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;