Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/20684 K.2012/26975

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığın yasal süresinden sonra yaptığı temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 310 ve 317.maddeleri uyarınca istem gibi REDDİNE, 04.10.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... Gevaş asliye Ceza Mahkemesinin 2007/56 E, 2007/97 K. sayılı 27.06.2007 günlü kararıyla 4926 sayılı kanuna muhalefet suçundan sonuç olarak 23.568,00 TL adli para cezasına diğer sanıklarla birlikte mahkum edilmiştir.

Mahkumiyet kararı sanığın kendisine 25.12.2007 tarihinde tebliğ edilir.(tebligatta karar tarihi:30.07.2007 olarak yanlış yazılmıştır. Doğrusu ise 27.06.2007 dir.)

Karar sanık tarafından temyiz edilmediğinden 03.01.2008 tarihinde kesinleştirilerek infaza verilmiştir.

Kararı infaz edecek olan Gevaş Cumhuriyet Savcılığı 26.02.2008 tarihli yazıyla 5728 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikler uyarınca Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinden Uyarlama talebinde bulunulmuştur.

Bu talep üzerine Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi duruşmalı olarak yaptığı inceleme sonunda 17.04.2008 gün ve 2008/58 E/90 K. sayılı karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı vermiştir.

17.04.2008 günlü bu karar da sanığa 09.06.2008 tarihinde cezaevinde tebliğ edilmiştir.(Karar tarihi 16.05.2008 olarak gene yanlış yazılmıştır.)

Sanık bu karara karşı 10.06.2008 tarihinde Ağır Ceza Mahkemesine itiraz etmiştir.

İtirazı inceleyen Van 2.Ağır Ceza Mahkemesi 11.07.2008 gün ve 2008/398 D.İş sayılı karar ile itirazın reddine karar vermiştir.

İnfaz için tekrar Gevaş Cumhuriyet Savcılığına gönderilen 27.06.2007 günlü ve 2007/97 K. sayılı karara karşı Savcılık 30.10.2010 gün 2009/4 ilamat sayılı yazı ile Ceza Genel Kurul Kararlarına atıf yaparak sanığa gıyabi karar tefhiminde yanılgı olduğunu ve bu nedenle infazda tereddüde düşüldüğünü belirterek kararın kesinleşip kesinleşmediğine ilişkin bir karar verilmek üzere Asliye Ceza Mahkemesinden talepte bulunmuştur.

Gevaş Savcılığının bu talebi üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu Asliye Ceza Mahkemesince 31.03.2010 gün ve 2010/43 D.İş sayılı karar ile Ceza Genel Kurulunun 2009/5-81 E. 2009/146 K. sayılı içtihadına atıf yaparak tefhimde başvuru şeklinin ve başlangıcının gösterilmesi gerektiği gerekçesiyle gıyabi kararın tefhiminde sanığın yanıltıldığına ve yeniden meşruhatlı davetiye çıkarılmasına infazın durdurulmasına karar verilmiştir. Bu karar sanığa 06.05.2010 da tebliğ edilmiştir.

Meşruhatlı davetiye tebliğinden önce sanık ... Van Ağır Ceza Mahkemesine sunulmak üzere Gevaş Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Bitlis Asliye Ceza mahkemesine vermiş olduğu dilekçesi ile 19.04.2008 günü tekrar itiraz talebinde bulunmuştur. Bu dilekçesinde mahkumiyet kararı olan 27.06.2007 günlü karara karşı “esas karar tarafıma usulüne uygun tebliğ edilmediğinden temyiz etme şansım da bulunmamıştır.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Bitlis Ağır Ceza Mahkemesi sanığın bu dilekçesini Gevaş Asliye Ceza Mahkemesine göndermiş, Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi de sanığın itirazını yerinde bulmayarak itiraz hakkında karar vermek üzere Van Ağır Ceza Mahkemesine göndermiştir.

Van 2.Ağır Ceza Mahkemesi ise 05.05.2010 günlü 2010/270 D.İş sayılı karar ile sanığın itiraz dilekçesinin temyiz olarak değerlendirilmesi gerektiğinden dosyanın gereği için mahalline gönderilmesine karar vermiştir.

Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi ise 14.05.2010 gün ve 2010/90 K. sayılı kararı ile itirazın temyiz yasa yolu olarak değerlendirilerek dosyanın Yargıtay İlgili Ceza Dairesine göndermesine dair ek karar vermiştir.

Öte yandan sanık ... kendisine 06.05.2010 günü yapılan meşruhatlı davetiye tebliği üzerine 07.05.2010 günü 2007/97 K. sayılı ilk mahkumiyet kararına karşı da ayrıca temyiz talebinde bulunmuştur.

Temyiz taleplerini inceleyen Dairemiz çoğunluğu 2012 yılı başından itibaren eksik tefhim nedeniyle sanığın yasa yolunda yanıltıldığına ilişkin önceki içtihadını değiştiren Ceza Genel Kurul Kararları uyarınca temyiz talebinin reddine karar vermiştir.