Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/20840 K.2013/20423

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı suçtan beraati gerektiğine dair görüş, üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla kabul edilmeyerek yapılan incelemeye göre;

5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve subjektif koşulların varlığı halinde, CMK'nun 231/5.madde ve fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklannmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırmaya yaparak zararı belirlemelidir." denilmektidir.

Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi gerekir. Dosya kapsamından suçun niteliği gereği meydana gelen zararın basit bir araştırma ile tespit edilebilecek nitelikte olmadığı ve dosyaya yansıyan tespit edilmiş bir zarar bulunmadığı gözetilmeden mahkemece zararın giderilmediği gerekçesiyle sanık hakkında CMK'nun 231.maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

13.05.2004 gün ve 2004/6564 karar sayılı 7. Ceza Dairesi'nin kararında açıklandığı üzere, işyerinde doğrudan müzik yayını yapılması halinde bu yayının işyerine ticari bir artı getirmesi gerekir. (Örneğin bar, pavyon ve diskoda olduğu gibi)

Somut olayımızda müzik yayını otel lobisinde yapılmaktadır. İşyeri sahibi bandrollü olarak aldığı ve beğendiği bir CD'yi ofisinde veya otelde dolaştığı her yerde dinleyebilir. Otele gelen müşteriler, müzik yayınını dinlemeye gelmiyorlar, gece yatmak için geliyorlar, müzik yayını yapılması aksine müsterinin gelmemesine neden de olabilir. Örneğin arabesk müzik sevmeyen bir müşteri, müzik salonuna gelmek istemez. Kimisi de caz müzik çalınan yere gelmez. Sonuç olarak müzik yayını, otele artı bir müşteri kazandırmaz. Dolayısıyla da sanığın müsnet suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerektiği görüşündeyim.