KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2012/21137 E., 2013/11690 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı kanuna muhalefet
- Hüküm
- Sanık ...'nin hükümlülüğüne, müsaderesine diğer sanığın beraatine
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Gümrük idaresi vekilinin temyiz istemine yönelik incelemede;
Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı C.M.U.K.'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık Cemal Gezici'nin temyizine yönelik incelemede ise;
Suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yapılan itiraz üzerine kaldırılmasına karar verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11.fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.
Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir" şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece duruşma açılmasını müteakip, sanığın celp edilmesi, varsa diyecekleri sorulup, anılan fıkra uyarınca değerlendirme yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2012/21137, K. 2013/11690, 21 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama