Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/21400 K.2012/24268

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Suç ve karar tarihi itibariyle 5179 sayılı Kanunun 29/ı.maddesinde öngörülen cezanın miktarına göre sulh ceza mahkemesi görevli ise de,

Hükümden sonra, 13.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren ve 5179 sayılı yasayı yürürlükten kaldıran 5996 sayılı yasanın 40/1-a maddesine göre Türk Ceza Kanununun "Kamunun Sağlığına Karşı Suçlar" başlıklı bölümünde yer alan hükümlere göre cezalandırılacağı düzenlenmiş olup.

5237 sayılı TCK.nun 186/1.maddesinde "Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş, değiştirilmiş her tür yenilecek veya içilecek şeyleri veya ilaçları satan, tedarik eden, bulunduran kimseye bir yıldan beş yıla kadar hapis veya binbeşyüz güne kadar adli para cezası" öngörüldüğünden, anılan hapis cezasının üst sınırı itibariyle suç tarihine göre lehe yasanın belirlenip uygulanması bakımından davaya bakma görevinin 5235 sayılı yasanın 11.maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek 5728 sayılı yasanın geçici 2.maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesinin gerekmesi,

Kabule göre;

İl Tarım Müdürlüğü yazısında sanığa ait işyerinde üretilen peynirlerin e.coli yönünden TGK limitlerine uygun olmadığının belirtildiği, ekindeki analiz raporlarında ise bu hususta bir açıklama bulunmadığı ve 5179 sayılı yasada düzenlenen ve sağlığa aykırılık teşkil etmeyen tüm eylemlerin idari ceza gerektirdiği cihetle, analiz raporunda yazılı değerlere göre numunenin 5179 sayılı yasanın 18.maddesinde belirtilen sağlığa zararlı nitelikte olup olmadığı ve sonucuna göre eylemin adli yada idari cezalardan hangisini gerektirdiği belirlenip bir karar verilmesinin gerekmesi,