Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/21620 K.2013/21579

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre, temyizin mahkumiyet hükmüne hasren yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı kanunun 81/4.maddesinde "Bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." Yine.

81/13 fıkrasında ise "Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71`inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71`inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır.

Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklinde hükümlere yer verilmiştir.

Bu düzenlemeler karşısında, müşteki Yayıncılar Meslek Birliğinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediğinden sanığa atılı ve sabit olan eylemi 5846 sayılı yasanın 81/4. maddesi kapsamında kaldığı halde yasaya yanlış anlam verilerek yazılı şeklide mahkumiyetine karar verilmesi,