Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/22045 K.2013/5249

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50.maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;

Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların nihai bir hüküm olmadığı, anılan maddenin 5.fıkrası uyarınca kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmadığı ve hukuken varlık kazanmadığı cihetle, hükmün açıklanmasına karar verilen nihai hükümde hükmüntüm unsurlarının gösterilmesi gerekirken, müsadere, harç ve vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm kurulmayarak önceki karara atıf yapmakla yetinilmesi,