Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/22267 K.2013/9206

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Hükümden sonra, 13.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren ve 5179 sayılı yasayı yürürlükten kaldıran 5996 sayılı Yasanın 21/1-a maddesinde insan sağlığı için tehlike oluşturan ve tüketime uygun olmayan gıdanın güvenilir olmayan gıda olarak tanımlandığı, aynı Yasanın 40/1-a maddesinde insan tüketimine uygun olmayan gıda üreten ve piyasaya arzedenlerin Türk Ceza Kanununun "Kamunun Sağlığına Karşı Suçlar" başlıklı bölümünde yer alan hükümlere göre cezalandırılacağının öngörüldüğü, bunun dışındaki eylemlerin idari para cezasına dönüştürüldüğü de nazara alınarak;

analiz raporunda sülfadiazin ve sülfametafızin miktarının maksimum kalıntı limitinin üzerinde tespit edildiği cihetle, analiz raporunda yazılı değerlere göre numunelerin insan sağlığına zararlı olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesinin gerekmesi,

Kabule göre de;

2-Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanması bakımından da objektif ve sübjektif şartlarının oluşup oluşmadığı karar yerinde açıklanıp tartışıldıktan sonra bu konuda hüküm verilmesi gerekirken "şartları oluşmadığı" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım İl Müdürlüğü'nün davaya katılmasına ve katılan için vekalet ücretine hükmedilmesi,