Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/22537 K.2013/20292

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 20.10.2011 tarih ve 2008/13230 esas 2011/19532 karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2012 tarih ve 2006/153176 sayılı yazısı ile itirazda bulunulduğu anlaşılmakla,

Yapılan yeniden inceleme sonucunda; sanık ...'a atılı eylemin subutu halinde hizmet nedeniyle emniyeti suiistimal suçunu oluşturabileceğinden, bu husus değerlendirilmeden zimmet suçunun sanığı olamayacağı, bu nedenle beraatine karar verilmesi yolundaki Daire kararımıza bu gerekçeyle yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, 6352 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3 maddesi gözetilerek,

1-Dairemizin 20.10.2011 tarih ve 2008/13230 esas-2011/19532 sayılı kararının kaldırılmasına,

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarıyla sanık müdafınin duruşma isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

... Tire Şubesinde güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığın, Tedaş'a ait faturaların tahsilat işini yaptığı, bu işi yaparken tahsil edilen miktardan toplam 4.490.988.908 TL'yi zimmetine geçirdiğinden dolayı banka müfettişi tarafından düzenlenen soruşturma raporuna dayanarak hakkında dava açıldığına göre,

Sanığın müdahil bankanın 03.06.2004 tarihli yazısında belirtildiği gibi şubede koruma görevlisi olarak çalıştığı, şifresinin bulunmadığı, para tahsil ve tediye yetkisinin olmadığı, ancak fatura ödemelerinden kaynaklanan iş yoğunluğunun asgari düzeye indirmek için genel müdürlüğün onayı olmaksızın şubece resen görevlendirildiği dosya kapsamından anlaşılmakla, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanunun 16. maddesi uyarınca güvenlik görevlilerinin koruma ve güvenlik hizmetleri dışında başka işte çalıştırılamayacağı cihetle, sanığın üzerine atılı eylemin,

suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 508.maddesine muhalefet niteliğinde olduğu ve karar tarihinde 765 sayılı yasanın 102/4 ve 104/2 maddelerine belirtilen zaman aşımı süresinin dolduğu gözetilmeden yazılı şekilde, hüküm tesisi,