Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/22558 K.2012/24041

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 07/12/2011 tarih ve 2010/6388 Esas- 2011/23951 Karar sayılı kararı ile "Sanığın daha önce tebligat yapılmayan adresinde Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre kararın tebliği usulüne uygun olmadığından, temyiz süresinde kabul edilerek, temyiz isteğinin reddine ilişkin 18.04.2008 gün ve 664-17 sayılı karar kaldırılıp, 24.07.2007 günlü hükme yönelik olarak yapılan incelemede, 5728 sayılı yasa ile 5846 sayılı yasada yapılan değişikliklerin tartışılmasının gerekmesi ve aynı yasanın 562.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi gözetilerek,

yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/03/2012 tarih ve 2009/18153 sayılı itirazıyla, sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesiyle yapılan tebligatın geçerli olması nedeniyle dairemizin kararının kaldırılarak yerel mahkemenin temyizin reddine ilişkin hükmünü onanmasına karar verilmesi için 07/12/2011 tarih ve 2010/6388 Esas- 2011/23951 Karar sayılı ilamına karşı itirazda bulunulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.12.2010 tarih ve 2010/4-199 Esas, 2010/249 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığa Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle, yerinde görülmediğinden,