Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/23118 K.2012/27199

İthali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tâbi olan eşyayı, aldatıcı işlem ve davranışlarla ithal etme eyleminden dolayı ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/9. maddesine aykırılıktan dolayı 236.614 yeni Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.09.2008 tarihli ve 2008/3772 kabahat,

2008/3784 sayılı idari yaptırım kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 tarihli ve 2008/1355 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2009 tarihli ve 2009/376 değişik iş sayılı kararını müteakip, 5607 sayılı Kanun'un 14. maddesi gereğince eyleme konu 7218 parça masa örtüsü, 4868 çift ve 1675 set masa örtüsü ve yastık kılıfı,

2623 parça ve 1000 çift mefruşat türü eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine ilişkin Mersin 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.07.2009 tarihli ve 2009/1287 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 31.07.2012 gün ve 45037 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.08.2012 gün ve KYB. 2012-211034 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede.

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.02.2012 tarihli ve 2011/9746 Esas, 2012/1494 sayılı ilamı ile sanık hakkında uygulanan idari yaptırım cezasına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 tarihli ve 2008/1355 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2009 tarihli ve 2009/376 değişik iş sayılı kararının,

eylemin teşebbüs aşamasında kalmış olmasından bahisle bozulmasına karar verilmiş olunması ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun "3 üncü maddenin onuncu ve onbirinci fıkralarında tanımlanan kabahatlerin konusunu oluşturan eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir" şeklindeki 14/1. maddesi karşısında, sanığın kabahat oluşturmayan eyleminden dolayı eşyalarına el konulmasının mümkün bulunmadığı anlaşılmakla,

bu yönde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.