Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/25934 K.2013/21273

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklara gönderilen duruşma gün ve saatini bildirir davetiyeye iddianame suretinin eklenmesi, yargılama sırasında 5271 sayılı CMK.nın 191/3-c maddesi delaletiyle aynı yasanın 147.maddesinin okunması ve bu esnada sanıkların müdafiilerinin de bulunması, savunmalarının iddianamedeki olayları kapsaması karşısında tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- Sanıklara hükmedilen gün adli para cezasının 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK.nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, TCK'nın 53/3 fıkrasına aykırı olarak kendi alt soyu dışındaki kişiler açısından TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluğunun uygulanmaması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; gün adli para cezasının belirlenmesine ilişkin hüküm fıkralarına " adli para cezasının beher günü" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nın 52/2.maddesi gereğince" ibaresinin ve hükmün 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesine ilişkin bendine "Sanığın kendi altsoyu dışındaki kişilere yönelik TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına