KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2012/27455 E., 2013/19720 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5411 sayılı yasaya aykırılık
- Hüküm
- Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine
Karar Metni
230 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan zarar görmeyen, bu nedenle davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Yapı ve Kredi Bankası vekilinin müdahilliğine karar verilmesi temyize hak vermeyeceğinden temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince oybirliğiyle REDDİNE,
Katılan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıkların işyerine ait internet sitesinde yapılan reklamlarda, işyerinin tabelasında ve fatura ödemeleriyle ilgili düzenlenen tahsilat makbuzlarında ... adını kullandıkları, bu eylemler nedeniyle banka gibi çalıştıkları izlenimi yarattıkları hususu sabit olduğu ve üzerlerine atılı suçun oluştuğu gözetilmeden mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bereatlerine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Sanıkların internet ilanlarında işyerinin genel görünümü itibariyla mevduat topladıklarına dair bir bilgi ve görünüm olmadığı, müşterilere ait fatura borçlarını 1 TL karşılığı bankaya götürüp, müşteri adına yatırdıkları ve mahkemece gösterilen gerekçe de gözönüne alınarak beraat kararının onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2012/27455, K. 2013/19720, 30 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama