Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/27550 K.2013/8094

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-23.06.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4389 sayılı Bankalar Kanununun yürürlüğünden önce, kamu bankası dışındaki banka çalışanlarının banka parasını mal edinme fiillerinin zimmet suçunu oluşturmayacağı, bu fiillerin emniyeti suistimal suçu kapsamında değerlendirilmesi,

bu nedenle sanık tarafından yapılan ödemelerin bu fiiller nedeniyle değil zimmet suçu karşılığında yapıldığının kabulü gerektiği dikkate alındığında, sanığın soruşturmadan önce (bankanın yazılı şikayetinden önce) tazmin ettiği banka zararının 4389 sayılı yasanın yürürlük tarihinden sonra işlediği zimmet suçu nedeniyle oluşan banka zararının tamamını karşıladığı ve lehine olan 5411 sayılı yasanın 160/4 fıkrası uyarınca cezasından 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin,

4389 sayılı yasanın yürürlük tarihinden önce işlenen mal edinme eyleminin de anılan Bankalar Kanununun yürürlüğünden sonra gerçekleşen eylemlerle birlikte değerlendirilmesi suretiyle iadenin kovuşturmadan önce kabulü ile sanığa fazla ceza tayini,

2-Teselsül uygulaması açısından 765 sayılı TCK.nun 80. Maddesindeki artırım oranı itibari ile lehe olan 765 sayılı TCK nun bütün hükümlerinin tatbiki suretiyle ceza tayini gerekirken, 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK hükümlerinin karma olarak uygulanması,

Kabule göre;

3-Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve hapis cezası yanında Adli para cezası düzenlenmemesi nedeniyle basit zimmet suçundan ceza tayini ile kovuşturmadan önce zararın tazmin edildiğinin kabulü halinde sanığın lehine olan 4389 sayılı yasa yerine lehine olduğundan bahisle 5411 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması,