Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/29229 K.2013/6135

4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun'un 5728 sayılı Kanun'la değişik 20. maddesi gereğince 5.000 Türk lirası idarî para cezası ile cezalandırılmasına dair Büyükçekmece 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/05/2008 tarihli ve 2007/677 esas, 2008/401 sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08/02/2012 tarihli ve 2010/393 esas, 2012/1713 karar sayılı ilâmı ile temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek gereği mahallinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iade edilmesini müteakip,

itirazın reddine dair Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11/05/2012 tarihli ve 2012/265 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.11.2012 gün ve 61468 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2012 gün ve KYB. 2012-282360 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.", 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenlemeler karşısında sanığın eylemine uyan 5728 sayılı Kanun'un 120. maddesi ile değişik 4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun'un 20. maddesi ile 5790 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile değişik 4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun'un 20. maddesi hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuca göre sanığın lehine olan kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın

bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;