Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/29270 K.2013/21217

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

1- Açıklanmakla hükmün esasını oluşturan kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın geçmişte sabıkalı oluşu ve sanığın ilerde tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde hükmün açıklanmasının geri bırakıldığından bahsedilerek hüküm içerisinde çelişkiye düşülmesi,

2- Sanığın 26.10.2010 tarihli duruşmada hakkında lehe olan yasaların uygulanmasını talep ettiği ve bu talebin 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesini de kapsadığı gözetilerek, ertelemeye engel sabıkası da bulunmayan sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- TCK'nın 53. maddesinin (3) fıkrası uyarınca 53/1-c bendinde "velayet hakkından; vesayet ve kayyumluğa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,