Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/29352 K.2013/23202

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın adli sicil kaydında bulunan 4926 sayılı yasaya muhalefet suçuna dair mahkumiyet hükmünün adli para cezasına ilişkin olduğu ve bundan başka 3 aydan fazla hapis cezasını gerektirir bir mahkumiyetinin bulunmadığı halde, yasal olmayan gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargılama süreci boyunca maddi gerçeği ulaşma ve adaleti sağlama yolunda çaba harcayan, sanığı birebir gözlemleyen yerel mahkeme hakiminin kararda gösterdiği gerekçe yasal ve yeterli olup çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.