KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2012/29386 E., 2013/9612 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5015 sayılı yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
352 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükümde yasa yolu gösterilirken 7 günlük temyiz süresinin sanıklar ... ve ... yönünden tebliğ edildiği tarihten itibaren başlayacağının belirtilmesi gerekirken, yanıltıcı şekilde tebliğ veya tefhim denilmek suretiyle sanık ... müdafiinin yasa yolunda yanıltılması nedeniyle hükmün kesinleşmediği ve anılan sanık müdafiinin temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2011 günlü temyiz isteminin reddi kararının kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunduğu halde, 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,
hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden "Sanıklar hakkında kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı verilen hapis cezalarının kanuni sonucu olarak koşullu salıverme tarihine kadar 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c bendinde yer alan yazılı hakları kullanmaktan ayrı ayrı yoksun bırakılmalarına" ibaresinin çıkartılması ile yerine "Sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde yazılı haklardan anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine,
diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" ifadesinin eklenmesi ve hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2013 günü sanıklar ... ve ... yönünden oyçokluğu, diğer sanık yönünden oybirliğiyle karar verildi.
KARŞI OY
Sanıklar ... ile ...'in savunmaları aksine mahkumiyetleri için yeterli, inandırıcı ve kesin delil mevcut bulunmadığından bu sanıklar yönünden mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2012/29386, K. 2013/9612, 29 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama