Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/29671 K.2013/21874

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafii tarafından 16.04.2010 tarihli dilekçesinde sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğunun öne sürüldüğü, 5271 sayılı CMK.nun 42/1.maddesi uyarınca temyiz talebini de içeren eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisi Dairemize ait bulunduğundan, mahkemenin 16.04.2010 gün 2008/41 Esas 2010/595 Karar sayılı eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin ek karar yok hükmünde olup, 16.04.2010 gün 2008/41 Esas 2010/595 Karar sayılı ek karar kaldırılarak,

gıyabi kararın sanığın savunmasının alındığı duruşmada belirttiği adres yerine farklı bir adrese tebliğ edilmesi nedeniyle sanığa yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından eski hale getirme talebinin kabulü ile sanık müdafiinin öğrenme üzerine temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek 22/05/2009 tarihli hükme yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "Hapis cezasının infazı tamamlanıncaya