Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/29792 K.2013/19415

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6112 sayılı kanunun 33.maddesi ile yapılan düzenlemede sanığa atılı eyleme uygulanacak yaptırımın para cezasına çevrilmiş olması karşısında; lehe yasa karşılaştırması yapılması gerekmekte ise de mahkemece sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının paraya çevrilmiş olduğundan ve bu durum yeni yasada öngörülen para cezasından daha lehe olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

I- 5237 sayılı TCK.nun 58 ve 5275 sayılı CGTİHK.nun 108.maddelerinde "mükerirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri" uygulanmasına ilişkin düzenlemenin hapis cezasına özgü bulunduğu ve CGTİHK.nun adli para cezalarının infaz biçimini gösteren 106.maddesinde mükerrirlik ile ilgili bir düzenleme yer almadığı gözetilmeden, sanığa verilen adli para cezasının infazında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

II- Sanığın sabıkasında görülen adli para cezası, 1412 sayılı CMUK'nun 305/2.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup tekerrüre esas alınamayacağı halde tekerrüre esas alınması,