Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/29871 K.2013/22096

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekili 10.11.2010 tarihli hakim havalesini içeren dilekçe ile temyizden vazgeçtiğinden sanığın temyizi üzerine yapılan incelemede,

1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedildiği halde, sabıka kaydında yer alan hangi ilamın tekerrüre esas alındığının açıkça belirtilmemesi ve uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.nın 58/6.maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden 9 numaralı bendin çıkarılarak yerine "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis