Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/2992 K.2012/10478

Bakaya kalmak suçundan sanık ...'in, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 63/1-A (3 aydan sonra gelenler cümlesi), 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62, 50/1-a maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Palu Sulh Ceza Mahkemesinin 21.05.2010 tarihli ve 2010/197-152 sayılı kararının infazını müteakip 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1, 2, 3 ve 4. maddeleriyle değiştirilen 1111 sayılı Askerlik Kanununun 47/1, 86 ve 89. maddeleriyle,

1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 63/1. maddesi karşısında Palu Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebinin kabulü ile 1111 sayılı Askerlik Kanununun 89. maddesiyle sanığın eyleminin kabahate dönüştüğü ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/1. maddesi gereğince zamanaşımı dolduğundan idari para cezası verilmesine yer olmadığına ilişkin anılan Mahkemenin 28.04.2011 tarihli ve 2010/197-152 sayılı ek kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Palu Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2011 tarihli ve 2011/57 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12.10.2011 gün ve 52586 sayılı

kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2012 gün ve KYB. 2011-374198 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Palu Sulh Ceza Mahkemesine, sanığın 2008 Nisan-Ağustos-Aralık, 2009 Nisan-Ağustos dönemlerinde bakaya kaldığının kabul edilmiş olması karşısında 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ile sanık lehine getirilen hükümlerin değerlendirilmesi yapılırken sanığın sadece 2008 Nisan döneminde bakaya kalmış gibi değerlendirme yapılarak 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20. maddesi gereğince zamanaşımının dolduğundan idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olduğu gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi

Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;