Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/30352 K.2013/6132

4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanuna muhalefet suçundan sanık ...'ın, 4320 sayılı Kanun'un 2/4.maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 50.maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gediz Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2009 tarihli ve 2008/319 esas, 2009/154 sayılı kararını müteakip, Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2012 tarihli ve 2010/7-1058 sayılı lehe kanun değerlendirmesi yapılması talebi üzerine,

sanığın 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin önlenmesine Dair Kanun'un 13/1.maddesi uyarınca 5 gün zorlama hapsi ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 29.03.2012 tarihli ve 2008/319 esas, 2009/154 sayılı ek kararı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.11.2012 gün ve 65549 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2012 gün ve KYB.

2012-294469 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

6284 sayılı Ailenin ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 13/1.maddesinde; "Bu kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi halinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hakim kararıyla üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur" hükmünün düzenlendiği ve aynı Kanun'un 2/1-c maddesinde hakim ibaresinin Aile Mahkemesi Hakimini ifade etmesi karşısında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;