Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/30483 K.2013/9748

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen, adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezalarının, toplanmasının mümkün bulunmadığının gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK.nun 23l/6-c.maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMK.nun 231/5.madde ve fıkrası gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde, her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi halinde zararın giderilebilmesi koşulundan bahsedilebileceği, somut olayda suçun işlenmesi ile ortaya çıkan ölçülebilir bir zarar bulunmadığı gibi, CMK.nun 231.maddesindeki diğer objektif ve sübjektif koşullar tartışma konusu yapılmadan zararın ödenmemiş olması nedeniyle ve sabıkasız olan sanığın geçmişteki halinin ne şekilde olumsuz olduğu da gösterilmeden, suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmediğinden sözedilerek yasal ibarenin tekrarı suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve TCK.nun 51.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,