Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/31611 K.2014/6739

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük komisyoncusu sanık E.. C..’un, vekaletnameye istinaden, beyan eden sıfatıyla imzalayarak gümrük idaresine verdiği, S..

K.. şirketi adına tescilli 22.05.2009 gün ve IM044837 sayılı serbest dolaşıma giriş gümrük beyannamesi ve eki belgelerde, ithale konu eşya 1000 adet çanta olarak beyan edildiği halde, fiili ithalat sırasında, sanığın huzurunda gümrük memurlarınca yapılan sayımda, beyan edilen çantaların haricinde, 995 adet güneş gözlüğü, 85 adet telefon, 1125 adet toka, 38 adet cüzdan, 60 adet şapka, 184 adet tekstil ürünü, 1372 adet süs eşyası, 7 adet şemsiye, 15 adet makyaj aynası, 150 adet çanta ve 8 adet ayakkabının da bulunduğu tespit edilmiş olup,

Gümrük Yönetmeliğinin 66.maddesi uyarınca mal sahibi veya yasal temsilcilerinin tescil işleminden önce eşyayı inceleme haklarının bulunduğu ve Gümrük Kanununun 63.maddesindeki "tescilin bağlayıcı olduğu yönündeki açık düzenlemeler karşısında, sanığın eşyayı tescilden önce kontrol etme yetkisi bulunmadığı yönündeki savunmasının gerçeği yansıtmadığı cihetle, beyan edilmeyen eşyaların cins nevi ile miktarları nazara alındığında, ticari miktar ve mahiyetteki beyan haricinde kalan eşyaların gümrük muamelesine tabi tutulmaksızın ithaline teşebbüste bulunulması işleminde, beyannameyi, beyan eden sıfatıyla,

imzalayıp gümrük idaresince tescilini sağlayan sanığın, olayda yasal sorumluluğunun bulunduğu gözetilerek, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatına hükmolunması,