Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/4492 K.2013/3000

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A-Müşteki vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Temyiz talebinin reddine dair yerel mahkemenin 03.08.2011 gün ve 2010/147 Esas, 2011/87 Karar sayılı kararı yasaya uygun bulunduğundan müşteki vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair hükmün istem gibi ONANMASINA,

B-Sanığın 13.07.2011 tarihli mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise,

TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2.fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.