Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/6449 K.2013/5770

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-08.07.2009 tarihli olay tutanağında, Suriye istikametinden bir şahsın sırtında çuvalla sınır tellerine yaklaştığı ve Türkiye tarafından da motosiklet üzerinde 2 şahsın bu çuvalı telden alıp Antakya istikametine gittiğinin gözetleme timi ve nöbetçiler tarafından karakola bildirilmesiyle,

motorlu ve yaya devriye timinin sanıkların üzerinde bulunduğu motosikletin önünü anayolda kestikleri ancak yakalanacağını anlayan sanıkların çuvalı yaklaşık 50 metre geride motordan yol kenarına attıklarının iddia edilmesi karşısında sanıkların aşamalarda alınan birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı savunmalarında atılı suçu kabul etmedikleri ve ele geçen kaçak eşyayı sahiplenmedikleri gözetildiğinde;

sanıkların savunması ile olay tutanağı arasındaki çelikinin giderilmesi amacıyla, 08.07.2009 tarihli tutanak düzenleyicileri tanık olarak dinlenilerek olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde hangi ilamın tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi,