Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/65 K.2013/4877

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A- Şikayetçi Maliye Hazine'sinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurum gümrük idaresi olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesi adına hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-Sanık ...'ın mahkumiyet hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5607 sayılı yasanın 3/1 maddesi uyarınca temel ceza 1 yıl 30 gün hapis olarak belirlendikten sonra, aynı maddenin 2. cümlesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapılırken cezanın 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 4 ay 40 gün olarak, aynı yasanın 4/2. maddesi uyarınca cezanın 1/2 oranında arttırılmasına karar verilirken 1 yıl 14 ay hapis cezası yerine , 1 yıl 12 ay 60 gün olarak , TCK.nun 62. Maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 6 ay 50 gün olarak eksik tayini temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır,

1-TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması,