KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2012/6645 E., 2013/5890 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5015 sayılı kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülüğüne ve müsadereye
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;
27.12.2011 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 12.01.2012 tarihinde temyiz etmiş bulunan müşteki vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;
Sanık hakkında tayin olunan ve kısa süreli olmayan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş bulunmasına göre, 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyun üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkra hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelendiği anlaşıldığından, TCK 53/3.maddesi gözönüne alınarak, sanık hakkında TCK 53/1-c maddesi uyarınca velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma cezasının uygulanmasına kanunen yer olmadığına" ibaresinin çıkartılarak,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2012/6645, K. 2013/5890, 13 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama