Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/7007 K.2013/10091

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık 10.10.2011 tarihli dilekçesinde yapılan tebligatın usulsüz olduğunu öne sürdüğüne göre, 5271 sayılı CMK.nun 42/1.maddesi uyarınca temyiz talebini de içeren eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisi dairemize ait bulunduğundan mahkemenin 10.10.2011 gün 2009/346 Esas 2010/244 Karar sayılı ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, bu konuda verilen ek karar kaldırılarak,

gıyabi kararın sanığa tebliğinin 7201 sayılı yasanın 35.maddesi uyarınca yapıldığı anlaşılmış ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılan bir adres olmadığı buna göre sanığa yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile sanığın öğrenme üzerine temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek 03.11.2010 tarihli hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında 08/10/2009 tarihli eyleminden dolayı 15/11/2009 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı; iddianamenin 26.11.2009 tarihinde kabul ediidiği, ikinci eylemin 08/12/2009 tarihli olduğu, her iki eylem arasında hukuki kesinti olduğu ve eylemlerin iki ayrı suçu oluşturduğu gözetilmeden tek suçtan TCK 43/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması yasaya aykırı ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.