Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/9434 K.2012/9772

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 17.06.2010 tarihli dilekçesinin başında ( özü temyiz dilekçesi ) ibaresinin bulunduğu dolayısıyla temyiz iradesi taşıdığı ve süresinde olduğunun kabulü ile mahkemece verilen 16.07.2010 tarihli Ek Kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Kararın niteliğine, hükmedilen para cezasının miktarına göre, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı yasa ile değişik olup 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 305/1 ve 317. maddeleri uyarınca hükmün temyizi mümkün bulunmadığından sanığın temyiz talebinin REDDİNE, 02.05. 2012 günü oybirliğiyle karar verildi.