Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/10035 K.2014/13950

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na aykırı davranmak suçundan sanık F..

A..'ın, anılan Kanun’un 3/5, 4/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62, 63 ve 52/2. maddeleri uyarınca 7 ay 14 gün hapis ve 100,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Özalp 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 tarihli ve 2009/46 esas, 2009/894 sayılı kararının bir kısım sanıklar ve katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26/12/2011 tarihli ve 2011/6171 esas, 2011/27226 sayılı ilâmı ile hükmün temyize değil itiraza tâbi olduğundan bahisle dosyanın İade edilmesini müteakip,

dosyanın itirazen incelenmesi sonucunda, sanık F.. A.. yönünden itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/05/2012 tarihli ve 2012/199 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.05.2014 gün ve 28887 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2013 gün ve KYB. 2013-165259 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Özalp 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 tarihli kararının sanık F.. A.. dışında diğer sanıklar İsmet U.., Özcan I.., katılan temsilcisi, sanıklar Faruk A.., Enis D.. ve Halit D.. müdafii tarafından da temyiz edilmesini müteakip dosyanın Yargıtay tarafından iade edilmesi üzerine, anılan Mahkemenin 04/05/2012 tarihli ve 2009/46 esas, 2009/894 sayılı kararı ek kararı ile dosyanın itiraz incelemesi yapılmak üzere Van Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiğinin anlaşılması karşısında, merciince F.. A.. dışındaki temyiz başvurusunda bulunan sanıklar ve katılan temsilcisi yönünden de itiraz incelemesi yapılması gerektiği, ancak bu eksikliğin mahallinde verilecek bir kararla giderilebileceği düşünülerek yapılan incelemede,

Van 1. Ağır Ceza Mahkemesince, Özalp 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2009 tarihli kararında adı geçen sanığa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği sorulmadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/6-c. maddesine eklenen “Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” şeklindeki düzenlemenin karar tarihinde yürürlükte olmadığı,

ayrıca 6008 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olanların, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren onbeş gün içinde mahkemeye başvurmaları halinde, mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı geri alınır ve Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin yedinci fıkrasındaki kayıtla bağlı olmaksızın, başvuruda bulunan sanık hakkında yeniden hüküm kurulur." şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın kanuni süresi içinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik bir başvurusu olmadığı gözetilmeden,

itirazın yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;