Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/10140 K.2014/2877

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 Sayılı Yasa ile değişik 4733 Sayılı Yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisis aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücrati hükmedilmesi,

2- Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesinin TCK.nun 52/4 yerine 52/2 olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca; gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması ve taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkralarından "TCK'nın 52/2" ifadesinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/4" ifadesinin eklenmesi suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.