Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/11486 K.2014/19846

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 250/13 sayılı kararında açıklandığı üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c madde ve bendinde ön koşul olarak belirtilen zarar kavramı kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir - ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olup, somut olayda bu nitelikte bir zarar bulunmadığı gözetilerek,

sabıkası bulumayan sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşulları arasında sayılan ve 5271 sayılı CMK'nun 231/6-b maddesinde düzenlenen sübjektif şarta ilişkin olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmaksızın, sanığın eylemi nedeniyle verdiği zararı karşılamadığından bahisle ve "uzlaşmanın sağlanamadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçeye dayanılmak suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında iki ayrı iddianame ile dava açıldığı halde, kararın gerekçe kısmında sadece iddianamelerden birinde anlatılan olaya yer verilmesi,

3-Sanığın aynı mahalde bulunan iki ayrı işyerinde, kısa zaman aralığında yapılan iki ayrı arama sonucu dava konusu taklit markalı eşyanın ele geçirildiği gözetilerek, eylemin tek suç oluşturduğunun kabulü ile hüküm oluşturulması gerekirken, isabetsiz değerlendirme sonucu sanık hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca teselsül hükümlerinin uygulanması,

4-Hükmolunan gün adli para cezası paraya çevrilirken yasa maddesi olarak TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,