KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/12091 E., 2014/10870 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2014
- Tebliğname No
- 7 - 2012/211174
- Mahkemesi
- Derik Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 24/05/2012
- Numarası
- 2011/190 (E) ve 2012/166 (K
- Suç
- 4733 sayılı kanuna muhalefet
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1- 21.12.2010 tarihli olay tutanağına göre, temyize gelmeyen sanık A.. G..' in muavinliğini yaptığı otobüste güvenlik güçlerince yapılan aramada 130 karton bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirildiği, sanık A..' ın savcılıkta ve 18.07.2011 tarihli savunmasında dava konusu sigaraları sanık V.. K..' nun gönderdiğini ve suçu üstlenmesini istediğini, ayrıca V.. K.. isimli şahsında olaya tanık olduğunu beyan ettiği cihetle, diğer sanık A..' ın savunmasında ismi geçen V.. K..' ın ve olay günü M.. S.. firmasında şoförlük yapan şahsın tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de;
1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Sanığın savunmasının alındığı duruşmada, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep etmesi karşısında, sanığa 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarı bildirilip sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçe de gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/12091, K. 2014/10870, 2 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama