Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/12203 K.2014/4410

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2. 231/2. ve 232/6.maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak mercii ve başvuru yönteminin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinden, hükümde yasa yolu gösterilirken, sanığın yüzüne karşı verilen kararda 7 günlük temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren başlayacağının belirtilmesi gerekirken, yanıltıcı şekilde "tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren" denilmek suretiyle sanığın yasa yolunda yanıltıldığı ve temyiz süresinin sanığa gerekçeli kararın tebliği tarihinden başladığı, sanık temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Sonuç olarak adli para cezasına mahkum edilen sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmolunamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,