Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/12853 K.2015/23941

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanıkların eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa' ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanıkların suçtan sonraki ve yargılama sürecindeki olumlu davranışları, hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK 62.madde uygulanırken mahkemece olumlu olarak değerlendirildiği halde; 5237 sayılı TCK 51. maddesinin uygulanmaması gerekçesinde, sanığın yargılama sırasındaki davranışlarının olumsuz olarak değerlendirilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3- Gün adli para cezası belirlenirken, uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

4- 5237 sayılı TCK'nun 52/4 madde fıkrası gereğince, adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi,

5- 5237 sayılı TCK'nın 53/3 fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden tümü için yoksunluğun şartla salıverilme tarihine kadar sürmesine karar verilmesi,

6- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,