Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/12890 K.2014/10663

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1- Müşteki banka vekili usulüne uygun düzenlenmiş bir dilekçe ile müdahale talebinde bulunarak davaya katılmadığından müşteki vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde

Sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Şikayetçi banka vekili tarafından Eski Cumhuriyet Savcılığına verilen 22.8.2011 günlü şikayet dilekçesinde "sanıklardan İsmail'in mudi K.. T.. in hesabından zimmetine geçirdiği parayı A... C.. isimli kişiye verdiği" iddiası ile sanık İsmail ve A..C.. hakkında şikayetçi olduğu ve dilekçenin 2011/324 soruşturma esasına kaydedildiği anlaşılmakla; soruşturma akibeti araştırılarak, dava açılmış ise bu dava dosyası ile birleştirildikten sonra eylemler birlikte değerlendirilerek , sanıklar İsmail ve Necmi'nin hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

1- Sanık İsmail'in tüm eylemleri tek bir suçu oluşturup, 5411 sayılı yasanın 160/1 maddesi kapsamında değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken eylemler bölünerek, bir mudi yönünden zimmet suçundan mahkumiyet, diğer mudiler yönünden beraat, usulsuz kredi kullanımı eylemi için ise, görevi kötüye kullanmak suçundan mahkumiyet kararları verilmesi,

.2- Sanık Necmi'nin mahkemece sabit görülen banka zimmeti suçunun, 5237 sayılı TCK.nun 40/2.maddesinde belirtilen özgü suçlardan olduğu ve anılan maddedeki düzenleme ile özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişinin fail olabileceği, bu suçların işlenişine iştirak eden kişilerin ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulacağı öngörüldüğü cihetle, sanık Necmi nin dosya kapsamına göre mahkumiyet kararı verilen eylemindeki fonksiyonu gözetildiğinde; 5237 sayılı TCK.nun 39.maddesi uyarınca, yardım eden sıfatı ile sorumlu olup olmayacağının tartışılmaması,

2- Banka zimmeti suçunda, zararın, faiz ve masraflar hariç bankanın uğradığı zarar olduğu gözetilerek, zimmet suçu nedeniyle meydana gelen banka zararının sanıklar tarafından giderilmeyen kısmının ödettirilmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporu ile belirlenen zarardan sadece 15.000 TL nin sanıklardan müteselsilen alınarak bankaya ödenmesine karar verilmesi,