Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/15313 K.2014/3719

İhtiyati tedbir kararına uymamak suçundan sanık R..

G..'in, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 113/A, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Dursunbey Sulh Ceza Mahkemesinin 17/10/2007 tarihli ve 2006/197 esas, 2007/190 sayılı kararını müteakip, 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun lehe hükümlerinin uyarlanması sonucunda adı geçen sanığın beraatine dair aynı Mahkemenin 18/01/2013 tarihli ve 2006/197 esas, 2007/190 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulüne,

dosyanın mahkemesine iadesine ilişkin DURSUNBEY Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2013 tarihli ve 2013/13 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24.07.2013 gün ve 47670 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2013 gün ve KYB. 2013-262321 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "itiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" şeklindeki 271/2.maddesi karşısında, merci tarafından yalnızca itirazın kabulü ile yetinilerek dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;